12,5 jaar schrijverschap: een jubileum

Op 6 december 2020 is het precies 12,5 jaar geleden dat mijn eerste boek, ‘This is Australia – Dagboek van een backpacker’, verscheen. Mezelf schrijver noemen zonder dat iets tastbaars daar het bewijs voor vormt, beschouw ik als luchtfietserij, vandaar dat ik 6 juni 2008 aanhoud als de start van mijn auteurschap. Eerdere opstellen in de schoolkrant mogen bij deze afgedaan worden als vingeroefeningen (en eerlijk gezegd bestempel ik ook mijn eerste vier boeken, zeker teruglezend met het schaamrood op de kaken bij sommige passages, als zodanig).

De afgelopen bijna 12,5 jaar hebben vooralsnog twaalf pennenvruchten voortgebracht. Het zou natuurlijk leuk zijn als er vóór 6 december aanstaande 2.500 boeken verkocht zijn, want dat rekent makkelijk: 200 per jaar. Een aantal waar Arnon, Saskia of Ilja hun bed niet voor uitkomen, maar zij worden dan ook liefdevol omarmd door de boekhandels. Dat ik de 200 per jaar waarschijnlijk ga halen, heb ik vooral te danken aan de niet aflatende steun van muzikanten die nooit te beroerd waren om me in de foyer na afloop van hun voorstellingen wat boeken te laten verkopen of enkele exemplaren te signeren. Ik noem in het bijzonder Nederpop All Stars, Henk Westbroek, Erik Mesie en Time Bandits.

En verder was het vooral de boer op. Lezingen in bibliotheken over Australië, platenbeurzen van Utrecht tot Neerkant, vermeldingen scoren in KRO- of VARA-gids, nederpopavonden in kleine cafés met de eerste demoversie van ‘De bom’, die me door Ernst Jansz werd gegund.

Maar goed: momenteel zijn we nog 73 boeken verwijderd van die mijlpaal van 2.500. Werk aan de winkel dus. Corona heeft enigszins roet in het eten gegooid, want de optredens van Nederpop All Stars en Time Bandits én de Deventer Boekenmarkt waren samen zeker goed geweest voor enkele tientallen verkochte exemplaren. Begin augustus sta ik wel weer op een platenbeurs in Helmond.

Alle 12 titels.

Mocht u een bijdrage willen leveren: hierboven een foto van het complete oeuvre. ‘Woordwaarde’ en ‘Pronte contouren’ zijn dichtbundels. ‘This is Australia’ en ‘Endless road’ gaan over mijn backpackreizen door Australië: de eerste is niet meer leverbaar, de tweede bevat alle drie de reizen compleet (de eerste twee zijn compleet herschreven en herzien met de vaardigheden van nu), met enorm veel kleurenfoto’s en de mooiste onbekende verhalen van ‘down under’.

‘Er speelt vanavond in het buurthuis een band’ en ‘Listen to the man with the golden voice’ bevatten rijk geïllustreerde interviews met muzikanten die furore maakten in de jaren 70 en 80. Denk aan Boudewijn de Groot, Frank Boeijen, Ferdi Bolland, Armand en leden van Doe Maar, Het Goede Doel, Klein Orkest, Toontje Lager, Normaal, Vandenberg, Time Bandits, G’race, Pussycat, De Dijk, Drukwerk, Kadanz, VOF de Kunst en heel veel andere bands. De biografie van Henk Wijngaard is nog te bestellen via www.uitgeverijeigenboek.nl

‘Reaganseizoenen’ is een roman waarin ik het levensverhaal van Ronald Reagan verweven heb met herinneringen aan mijn lagereschooltijd in Someren-Eind. Het schept een tijdsbeeld van de jaren 80, toen Reagan president was van de Verenigde Staten.

‘Man zonder tijd’ is een verzameling van verhalende Facebook-posts. ‘De doos van Pandora’ is niet leverbaar. ‘Fun size bananas’ en ‘Dagvlinder’ zijn respectievelijk een bundel met column-achtige bijdragen en een roman met de structuur van een Griekse tragedie. Het enthousiasme over het zojuist ontdekte schrijverschap en de grenzeloosheid die gepaard gaat met fictie, spat van de pagina’s af, maar aan de subtiliteit moest destijds nog wat geschaafd worden. Beide boeken bevatten aardige passages en taalvondsten die ik nu – 12,5 jaar ouder, iets wijzer en mogelijk wat uitdrukkingsvaardiger – waarschijnlijk niet meer zo zou durven opschrijven en uitbrengen. Wat ergens toch ook een verlies is.

Enfin, voor elk wat wils. Als u interesse heeft in één of meerdere van de boeken: kijk in de webshop voor de prijzen en mail naar info@uitgeverijcatharsis.nl

Voor mijn bestseller ‘Er speelt vanavond in het buurthuis een band’ geldt een actie: één hele doos (16 exemplaren) voor 100 euro (excl. 10 euro verzendkosten indien van toepassing).

Nieuwe plaat Henk Westbroek

Eigenlijk zou Henk Westbroek vandaag zijn laatste plaat – toepasselijk Laatste Plaat geheten – presenteren in Stairway to heaven in Utrecht. En iedereen mocht er bij zijn, de Nederpop All Stars zouden optreden. Het zou de beste Pasen ooit worden sinds mij in de eerste klas van de lagere school verteld werd dat de Paashaas niet bestond. Maar helaas: de cursus Omgaan met teleurstellingen ging deze keer wel door en heet corona.

Het goede nieuws: die elpee (want het album verschijnt alleen op vinyl) is gewoon te koop via bol.com.

Bijgevoegde foto van onze eerste ontmoeting is trouwens gemaakt op 19 april 2010, over exact een week precies tien jaar geleden.

De eerste ontmoeting met Henk.

Dat ging zo: ik was in 2008 in de ban geraakt van het feit dat je sinds kort je eigen boeken kon uitbrengen (print on demand drukkerijen kwamen met betaalbare concepten). Binnen twee jaar had ik veel van wat me van het hart moest uitgebraakt in vier boeken. Over Australië, Henk Wijngaard, korte columnachtige gedachten en anekdotes, plus een roman in de vorm van een Griekse tragedie met allerlei zinderende erotische passages waar je tegenwoordig niet meer mee wegkomt. Het enthousiasme spatte van de pagina’s. ‘Hij zakte op zijn knieën en liet het instrument tussen zijn benen (een gitaar, red.) een energie uitstoten waarmee een Fries terpdorp twee dagen van stroom voorzien kon worden.’ Of een eind verderop: ‘Hun handen gingen elkaars lichaam over, maar door de kluwen aan dikke winterjassen was het een onmogelijke verkenningstocht. Er was geen doorkomen aan, Maarten voelde zich net Willem Barentsz. Alleen hun lippen hadden vrij spel’, om een halve pagina later terug te komen met: ‘Gelukkig had het wederzijds onhandige aftasten in de taxi het ijs gebroken. Dat voordeel had Willem Barentsz niet gehad.’ Te grappig, ik ga ‘Dagvlinder’ snel eens herlezen.

Maar ik dwaal af. Als vijfde boek leek het me leuk om in de nederpop te duiken waar ik als kind enorme fan van was geweest. Doe Maar, Het Goede Doel, Toontje Lager, Normaal, Frank Boeijen, Drukwerk: ik maakte geen enkel onderscheid, vond als negenjarige alles wat in de Popfoto stond even leuk. Het was te verstaan en het was makkelijk mee te zingen, de cabaretwortels van sommige bands waren nog duidelijk terug te horen (al had ik daar toen nog geen besef van). Ik ging eens zoeken op internet en stuitte op de pagina van Henk Westbroek. Ik besloot hem een mail te sturen. Waarom verdween die nederpopstroming na het uiteengaan van Doe Maar zo snel? Hebben we toen het kind niet met het badwater weggegooid? Daar wilde ik wel eens met Henk over in gesprek, al verwachtte ik niet er ooit nog iets van te horen. De volgende dag had ik al een mailtje terug. ‘Jij stelt precies de goede vragen, laten we afspreken. Bel me even’, met zijn 06-nummer. Het 06-nummer van Henk Westbroek dus, waar ik vroeger een poster van op mijn kamer had hangen! Met een droge mond, gecompenseerd door het zweet in mijn handen, belde ik hem. Henk nam op met zijn karakteristieke stem: ‘Heeee Twan!’ alsof we elkaar al jaren kenden. Een datum was snel gevonden – ‘We zullen er maar de hele middag voor uittrekken’, zei Henk er nog bij met enige zelfkennis – en enkele weken later zaten we in zijn achtertuin.

En daarmee was de aftrap voor mijn nederpopboek een feit. ‘Dit is een heel leuk boek over de geschiedenis van de nederpop. Eigenlijk het leukste dat ik ken. Dus help die jongen uit de brand’, prees Henk het afgelopen december in Weert nog aan bij het publiek van de Nederpop All Stars. Er liggen nog enkele door Henk gesigneerde exemplaren van ‘Er speelt vanavond in het buurthuis een band’, 14,95 euro voor wie wil. Waarom dit volgens Henk ‘het meest verhelderende boek over de nederpop’ is geworden, heeft hij me ooit toevertrouwd. ‘Geen van de muzikanten dacht dat dat boek er ooit echt zou gaan komen, dus iedereen vertelde alles.’ Eh ja, bedankt, Henk, geloof ik.

Hoe dan ook, al die sympathieke gestes door de jaren heen (ook van veel andere nederpopmuzikanten, aardige jongens allemaal) mogen beloond worden. Dus ik zou zeggen: kopen die nieuwe Laatste Plaat van Henk Westbroek. Help die jongen uit de brand.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA